Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

*. Η ιστορία της καραμέλας




Η ιστορία της καραμέλας χρονολογείται κατά την περίοδο της εμφάνισης του πρώτου ανθρώπου. Η ιδέα της καραμέλας ξεκίνησε από τον άνθρωπο των σπηλαίων ο οποίος έτρωγε μέλι. Η πρώτη καραμέλα χρησιμοποιήθηκε από τους Αρχαίους Αιγυπτίους για λατρευτικούς σκοπούς. Κατά τους αρχαίους χρόνους, οι Αιγύπτιοι,οι Άραβες και οι Κινέζοι ετοίμαζαν ζαχαρώδη από φρούτα και ξηρούς καρπούς τα οποία καραμελοποιούσαν με μέλι. Τα δύο παλαιότερα είδη καραμέλας είναι η γλυκόριζα και το τζίντζερ.

Οι ιστορικές ρίζες της γλυκόριζας βρίσκονται στα πρώτα χρόνια εμφάνισης του ανθρώπου. Συγκεκριμένα, γλυκόριζα έτρωγαν πολλοί Φαραώ και Προφήτες. Η γλυκόριζα προέρχεται από ένα φυτό που ονομάζεται “Glycyrrhiza” που στα Ελληνικά σημαίνει «γλυκιά ρίζα».
Η πιο αγαπημένη γεύση καραμέλας είναι η μέντα. Οι ιστορικές ρίζεςτης μέντας, όπως και αυτές της γλυκόριζας, βρίσκονται στα πρώτα χρόνια εμφάνισης του ανθρώπου. Οι αρχαίοι Έλληνες τοποθετούσαν φύλλα μέντας γύρω από τους νεκρούς για να καλύψουν την μυρωδιά και να υπενθυμίσουν στον Άδη τι έκανε. Επίσης, πίστευαν ότι σταματούσετον λόξυγγα. Άλλοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν την μέντα για άλλουςλόγους όπως για μαγειρική και ιατρική θεραπεία.
Οι βρασμένες καραμέλες άρχισαν να καταναλώνονται τον δέκατο έβδομο αιώνα στην Αγγλία και στις αμερικανικές αποικίες. Οι σπιτικές σκληρές καραμέλες, ιδίως με γεύση δυόσμου και λεμονιού, έγιναν δημοφιλείς κατά τον δέκατο ένατο αιώνα. Μέχρι τα μέσα του 1800, πάνω από 380 αμερικανικά εργοστάσια παρήγαν καραμέλες οι οποίες πωλούντανσε γυάλινα δοχεία από καταστήματα γενικών ειδών
πηγή.http://www.cadbury.gr/cadbury/products/History+Of+caramel.htm .

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

*. Μελισσοκομία - από την Αρχαιότητα έως και Σήμερα.-


Μελισσοκομία είναι ένας κόσμος, ένας γοητευτικός και ανεξάντλητος κόσμος, με πολύ μεγάλη ιστορία στη διαχρονική πορεία του, από τα βάθη των αιώνων.

ΜΕΛΙΣΣΑ – ΜΕΛΙ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Μέλι είναι το βασικό προϊόν της Μελισσοκομίας
Πολύ λίγα βασικά προϊόντα, στη διατροφή του ανθρώπου, όπως το μέλι, απολαμβάνουν μιας τόσο καθολικής, παγκόσμιας θα λέγαμε, δημοτικότητας, άρρηκτα συνδεδεμένης με τις ιδιαιτερότητες και παραδόσεις κάθε περιοχής. Σήμερα, που όλο και περισσότερο γνωρίζουμε τη θρεπτική αξία του προϊόντος αυτού, η κατανάλωσή του αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.

Μέλι είναι ένα προϊόν, ένα καθ’ όλα φυσικό προϊόν, που οι μέλισσες παράγουν, ξεκινώντας από την επεξεργασία του νέκταρος των λουλουδιών, ή εκκριμάτων άλλων μερών των φυτών, και μετατρέπουν σε ένα συμπύκνωμα ενέργειας και ζωής.


Το Φυσικό Μέλι
Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να ισχυριζόμαστε ότι σήμερα μόνο εμείς, χάριν των μέσων που διαθέτουμε ανακαλύψαμε τις τόσο ευεργετικές ιδιότητές του για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ήδη από την αρχαιότητα και κυρίως οι πρόγονοί μας γνώριζαν παρά πολύ καλά τη μεγάλη θρεπτική αξία του και του απέδιδαν μάλιστα ιδιότητες θεϊκές, θρησκευτικής ευλάβειας.

Πάσι Θεοίς Μέλι ΑΜΦΟΡΕΥΣ 1
(Προσφέρεται σε όλους τους θεούς μέλι: ένας αμφορέας)
Το κείμενο αυτό, με το οποίο δηλώνεται θρησκευτική προσφορά, ενός ειδικού προϊόντος, προέρχεται από την πρώτη πινακίδα, την ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ, γραμμένη στο συλλαβικό αλφάβητο της Γραμμικής Β΄ τον 14ο αιώνα π.Χ. Αποκρυπτογραφήθηκε η γραμμική Β και μετεφράσθηκε η πινακίδα από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Μιχαήλ Βέντρ (Michael Ventris) το 1952.

Ας δούμε όμως ποια ήταν και ποια είναι η μελισσοκομική κατάσταση στη χώρα μας.

Η αρχή της ελληνικής μελισσοκομίας χάνεται στο απώτερο παρελθόν της μυθικής εποχής. Το αρχαιότερο πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται εις το χώρο της μελισσοκομίας είναι ο Αρισταίος. Ο Αρισταίος, μία από τις πλέον αινιγματικές μορφές της αρχαίας ελληνικής λαϊκής θρησκείας, υπήρξε η κυριότερη μορφή του μυθολογικού κύκλου της Κέας.

Καρπός της ένωσης του Απόλλωνα με την νύμφη Κυρήνη, είδε το φως στην Αφρική, στα παλάτια της Λιβύης. Μόλις γεννήθηκε ο Αρισταίος, ο Ερμής τον παρέδωσε στην Γαία και στις Ώρες για να τον αναθρέψουν. Κι ήταν αυτές που έσταζαν στα χείλη του βρέφους, νέκταρ και αμβροσία κάνοντάς τον αθάνατο. Όταν μεγάλωσε ο Αρισταίος οι Μούσες τον δίδαξαν την μαντική και την ιατρική. Από τις Νύμφες διδάχθηκε την καλλιέργεια του αμπελιού, της ελιάς, αλλά και τη μελισσοκομία, τέχνη που θα τον χαρακτηρίζει στο εξής περισσότερο από κάθε άλλη.

Πρώτος σταθμός του Αρισταίου θεωρείται η Κέα όπου δίδαξε τους κατοίκους του νησιού και τη μελισσοκομία. Έτσι ο Αρισταίος υπήρξε για τους ανθρώπους και μάλιστα για τους νησιώτες κατοίκους της Κέας, ο πρώτος ευρετής μιας σειράς από χρήσιμες τέχνες κυριότερη από τις οποίες ήταν η εκτροφή των μελισσών. Ο Αρισταίος και η μέλισσα θα γίνουν τα βασικά σύμβολα του νησιού και θα απεικονισθούν στα νομίσματα της Τουλίδας, της Καρθαίας και της Κορησίας.

Υπήρξε όμως συστηματική μελισσοκομία κατά τους μυθικούς εκείνους χρόνους; Περί αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, αφού ο περί του Αρισταίου μύθος το μαρτυρεί. Περισσότερες όμως αποδείξεις βρίσκουμε όσο προχωρούμε προς τους ιστορικούς χρόνους.

Στην Οδύσσεια (Κ-519) αναφέρεται το «Μελίκρατον» κράμα μέλιτος και γάλακτος το οποίον έπιναν ως εκλεκτό ποτό. Εις την Οδύσσεια επίσης (Υ-168) ότι οι ορφανές κόρες του Πίνδαρου ετρέφοντο από την Θεά Αφροδίτη με τυρί-μέλι και οίνον. Με την ίδια τροφή η μάγισσα Κίρκη εσαγήνευσε τους συντρόφους του Οδυσσέα (Κ-213).

Ο Ησίοδος αναφέρει τους «Σίμβλους», όνομα που έδιδαν στις κυψέλες της εποχής εκείνης. Τι είδος ήταν οι «Σίμβλοι» δεν είναι γνωστό. Πάντως ήταν κυψέλες κατασκευασμένες από ανθρώπους για την εκτροφή των μελισσών.

Επίσης εις την Κρήτη κατά τις ανασκαφές στην Φαιστό ευρέθησαν πήλινες κυψέλες της Μινωικής εποχής (3.400 π.Χ.) πολύ αρχαιότερης της Ομηρικής. Στην ίδια εποχή ανήκει επίσης το χρυσό κόσμημα που παριστάνει σύμπλεγμα δύο μελισσών, οι οποίες βαστάζουν κηρύθρα προερχόμενη από την πήλινη κυψέλη σωλήνα, όπως και άλλο χρυσό κόσμημα σε σχήμα μέλισσας, που ευρέθη στις ανασκαφές της Κνωσσού.

Τα συγγράμματα του Αριστοτέλη (322 π.Χ.) αποτέλεσαν σπουδαίο σταθμό για τη μελισσοκομία τόσο της αρχαίας Ελλάδας αλλά και όλου του τότε πολιτισμένου κόσμου.

Η ύπαρξη όμως μελισσοκομικών επιχειρήσεων μαρτυρείται και κατά την προαριστοτελικήν περίοδο κατά την οποία η μελισσοκομία είχεν ήδη συστηματοποιηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ο μέγας νομοθέτης των Αθηναίων Σόλων (640-558 π.Χ.) θέσπισε διάφορα νομοθετικά μέτρα για την μελισσοκομία της εποχής εκείνης.

Ένα μέτρο το οποίο αποδεικνύει την ύπαρξη μελισσοκομικών επιχειρήσεων είναι το εξής και το οποίο ρυθμίζει και καθορίζει τις αποστάσεις μεταξύ των μελισσοκομείων. «Μελισσών σμήνη καθιστάμενα απέχειν των υφ’ ετέρου πρότερον ιδρυμένων πόδας τριακοσίους»[Πλουτάρχου: Βίος Σόλωνος]

Υπήρξε λοιπόν οργανωμένη μελισσοκομία στην αρχαία Ελλάδα, η οποία αποσκοπούσε στην παραγωγή του θείου αυτού προϊόντος. Του Φυσικού Μελιού και του οποίου τις ευεργετικές ιδιότητες εγνώριζαν πάρα πολύ καλά οι διανοούμενοι της εποχής εκείνης.

Ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης (462-352 π.Χ.) συνιστούσε το μέλι σε όλους τους ανθρώπους αλλά ιδιαίτερα στους ασθενείς.

Ο Δημόκριτος ερωτηθείς πως δύνανται να διατηρηθώσιν οι Άνθρωποι άνοσοι και μακρόβιοι απεκρίνοντο: «Ει τα μεν έξωθεν ελαίω του σώματος τα δε ένδοθεν μέλιτι χρίσοιντο».

Ο Πυθαγόρας και οι οπαδοί του είχαν το μέλι ως κύρια τροφή.

Η πρόοδος της μελισσοκομίας δεν επεριορίζετο μόνο στην Αττική αλλά εις όλη σχεδόν την Ελλάδα, Στερεά, νησιωτική ακόμα και στις αποικίες.

Ο πρώτος όμως ο οποίος εμελέτησε επιστημονικά την μέλισσα υπήρξε ο Αριστοτέλης. Το μόνο μέσο το οποίο διέθετε ήταν η και μέχρι σήμερα, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, χρησιμοποιούμενη κυψέλη

Το «Ανάστομο Κοφίνι»
Κοφίνι που είναι κλειστό από κάτω, με μόνο άνοιγμα την είσοδο των μελισσών και ανοικτό από πάνω, όπου εφαρμόζουν 8-10 κινούμενοι ανεξάρτητοι μεταξύ τους πήχεις, κάτω από τους οποίους κτίζουν οι μέλισσες τις κηρήθρες τους.

Η κυψέλη λοιπόν με κινητά πλαίσια εχρησιμοποιείτο στην αρχαία Ελλάδα και θεωρείται ο πρόδρομος της σύγχρονης ευρωπαϊκής κυψέλης με το κινητό πλαίσιο, ανακάλυψη του Αμερικανού Lorenzo Lorraine Langstroth ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης μελισσοκομίας (1851) και του οποίου αυτή η ανακάλυψη αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η σημερινή μελισσοκομία.

Στη χώρα μας ο εκσυγχρονισμός της μελισσοκομίας με τη χρησιμοποίηση της Ευρωπαϊκής κυψέλης καθυστέρησε αρκετά.

Η πρώτη κίνηση εσημειώθει το 1903 εκ μέρους της Ελληνικής Γεωργικής Εταιρείας. Το ενδιαφέρον για τον κλάδο αυτό εξεδηλώθει και από άλλους Έλληνες διανοούμενους. Ο Ιωάννης Πεσματζόγλου δαπάναις του, ιδρύει στο Χαλάνδρι την πρώτη μελισσοκομική σχολή. Ο Ακαδημαϊκός και λογοτέχνης Γ. Δροσίνης συνέγραψε κατά το 1901 και εξέδωσε το μικρό βιβλιάριον «Αι Μέλισσαι» η συμβολή του οποίου στη μελισσοκομία υπήρξε σημαντική.

Στη μελισσοκομική Σχολή Χαλανδρίου πρώτος εδίδαξεν ο ειδικός στη μελισσοκομία, πρωτοβουλία και δαπάναις της Ελληνικής Γεωργικής Εταιρείας μετεκπαιδευθείς γεωπόνος κ. Γ. Τουφεξής. Ο κ. Γ. Τουφεξής εδίδασκε τις νέες μεθόδους της μελισσοκομίας στη Σχολή Χαλανδρίου από το 1903 μέχρι το 1916· αργότερα διωρίσθη επόπτης της μελισσοκομίας στο Υπουργείο Γεωργίας. Εξέδωσε δε και διάφορα βιβλία και φυλλάδια για τη μελισσοκομία, όπως «Η Μελισσοκομική Εφημερίς» το 1908 και «Η Μελισσοκομική Επιθεώρηση» το 1912.

Στην ανωτέρω σχολή εφοίτησαν και εκπαιδεύτηκαν στη μελισσοκομίαν πολλοί μαθηταί ορισμένοι από τους οποίους διωρίσθηκαν σε σημαίνουσες δημόσιες θέσεις, άλλοι δε εδίδαξαν την σύγχρονη μελισσοκομία με σκοπό να καθοδηγήσουν τους νέους κυρίως μελισσοτρόφους στη χρήση της νέας κυψέλης με τα κινητά πλαίσια, αλλά και τις άλλες εφευρέσεις της σύγχρονης μελισσοκομίας.

Μεταξύ των ανωτέρω ενδεικτικά αναφέρουμε τη δράση των Ι. Καραμάνου, Α. Ξυδιά, Ν. Μπαμπιώτη, Γ. Τριβιζά, Βλαδ. Δερματόπουλου, Ν. Νικολαΐδη, Ν. Τοπολίδη και άλλων.

Τα αποτελέσματα των προσπαθειών αυτών ήταν θετικά αν και επραγματοποιήθηκαν με αργούς ρυθμούς.

Το 1903 τα στατιστικά στοιχεία ανέγραφαν 201.314 μελίσσια σε εγχώριες κυψέλες και μόνο 412 μελίσσια εντός νέων σύγχρονων κυψελών. Δηλαδή μόνο το 0,2% του συνόλου των μελισσών ήταν εγκατεστημένα σε ευρωπαϊκές κυψέλες.

Το 1912, 9 χρόνια αργότερα, έχουμε 250.000 μελίσσια σε εγχώριες κυψέλες και 3.000 εντός νέων κυψελών, δηλαδή το 1,19% του συνόλου. Όμως η όλη προσπάθεια διακόπηκε εξαιτίας του Βαλκανικού και Α΄ παγκοσμίου πολέμου.

Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η τοποθέτηση του κ. Ι. Καραμάνου ως Γενικού Διευθυντή της Διεύθυνσης Εποικισμού Μακεδονίας-Θράκης και η απόσπαση του Άγγελου Ξυδιά από το Υπουργείο Γεωργίας εις την Διεύθυνση Εποικισμού, και οι δύο μαθηταί της Σχολής Μελισσοκομίας, έδωσε νέα ώθηση στην ανάπτυξη του Κλάδου αυτού αρχίζοντας με τη χορήγηση 700 καταρχήν κυψελών μαζί με τις κηρήθρες και μελιτοεξαγωγείς εις τους πρόσφυγες.

Η προσπάθεια συνεχίστηκε και όταν ο Άγγελος Ξυδιάς διορίσθηκε τμηματάρχης Μελισσοκομίας του Υπουργείου Γεωργίας. Έτσι και με τη συνδρομή της Α.Τ.Ε. φτάσαμε στο 1939 να έχουμε σε ολόκληρη την Ελλάδα 700.000 μελίσσια εκ των οποίων τα 100.000 περίπου εγκατεστημένα σε σύγχρονες κυψέλες, το 14,29%.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε όπως γνωρίζουμε πανωλεθρία εις όλους τους τομείς της ελληνικής οικονομίας καθώς και στη μελισσοκομία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Τμήμα Μελισσοκομίας του Υπ. Γεωργίας και η Α.Τ.Ε. εβοήθησαν εκ νέου τη μελισσοκομία χορηγώντας δωρεάν στους μελισσοκόμους 93.500 κυψέλες, 3.100 μελιτοεξαγωγείς και 3.000.000 τεχνητές κηρήθρες.

Έτσι λοιπόν η προσπάθεια όλων αυτών που πραγματικά αγάπησαν τη μελισσοκομία και με ζήλο ασχολήθηκαν για την ανάπτυξή της, είχε ως αποτέλεσμα να φθάσουμε σήμερα σε ένα σημείο αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον της Ελληνικής Μελισσοκομίας.

Σήμερα στη χώρα μας εκτρέφονται περίπου 1.380.000 μελισσοσμήνη εγκατεστημένα σχεδόν στο σύνολό τους σε ευρωπαϊκές κυψέλες τύπου Langstroth. Ο συνολικός αριθμός των μελισσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 8.777.000 και η χώρα μας κατέχει την τρίτη θέση με 15,72% μετά την Ισπανία και Γαλλία.

Με τον κλάδο αυτό ασχολούνται περίπου 23.000 μελισσοκόμοι από τους οποίους οι 3.000 περίπου είναι επαγγελματίες. Από τους 23.000 μελισσοκόμους το μεγαλύτερο μέρος ασκούν νομαδική μελισσοκομία και μόνο ένα πολύ μικρό μέρος κυρίως στη νησιωτική Ελλάδα, Στατική. Οι περισσότερες εκμεταλλεύσεις είναι αρκετά εκσυγχρονισμένες.

Στο επίπεδο αυτό που έχουμε φτάσει σήμερα έχουν συμβάλλει ουσιαστικά επίσης τόσο οι Συνεταιριστικές όσο και οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις των μελισσοκόμων. Δεν πρέπει να παραλείψουμε τα ονόματα δύο στελεχών της μελισσοκομίας που με τις ενέργειες και αγώνες τους πολλά επέτυχε ο κλάδος αυτός. Τον κ. Γ. Σελλιανάκη, Δ/ντή της Κοινοπραξίας Μελισσοκομικών Συν/σμών Νότιας Ελλάδας 1953-1980 συνεταιριστικής οργάνωσης που σήμερα δεν υπάρχει, και τον κ. Γ. Μάλλιο, Πρόεδρο του ΜΕΣΥΝΕ, Συνδικαλιστικής Οργάνωσης που επίσης σήμερα δεν υπάρχει.

Στην θέση των οργανώσεων αυτών σήμερα δραστηριοποιείται η Ο.Μ.Σ.Ε. (Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας) με έδρα τη Λάρισα και Πρόεδρο τον κ. Γεράσιμο Κράγια και η Κοινοπραξία Μελισσοκομικών Συνεταιρισμών Ελλάδας με έδρα τη Θεσσαλονίκη και πρόεδρο τον κ. Φώτη Καραντούνη.

Από το 1.380.000 μελίσσια παράγονται περίπου 13.000 τόνοι μέλι, Ελληνικό μέλι. Μέλι όπως και προγενέστερα έχω αναφέρει ήταν και είναι το κύριο προϊόν των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων.

Όταν οι πρόγονοί μας προσέφεραν σε Όλους τους Θεούς μέλι, προσέφεραν Ελληνικό Μέλι. Όταν ο Δημόκριτος ή ο Ιπποκράτης, ο Πυθαγόρας ή ο Ανακρέων αναφερόντουσαν στο μέλι, εννοούσαν διότι εγνώριζαν, το Ελληνικό Μέλι.

Ποιο είναι όμως το Ελληνικό Μέλι; Το γνωρίζουμε σήμερα;
Ο Έλληνας καταναλωτής είναι ολιγότερο ενημερωμένος σχετικά με το μέλι και ειδικότερα για το Ελληνικό μέλι. Δεν γνωρίζει το ελληνικό μέλι, τη διατροφική του αξία, τις διατροφικές, φαρμακευτικές και θεραπευτικές του ιδιότητες.

Σήμερα που όλο και περισσότερο το φυσικό μέλι χρησιμοποιείται όχι μόνο ως τρόφιμο, αλλά και ως φάρμακο, μαζί φυσικά και με τα άλλα προϊόντα της κυψέλης, ο Έλληνας μελισσοτρόφος, η Ελληνική μελισσοκομία αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο τον άνισο ανταγωνισμό, των αμφιβόλου ποιότητας εισαγόμενων φτηνών μελιών.

Είναι πράγματι περίεργο, πως ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων-καταναλωτών μελιού αυτής της χώρας, της πατρίδας του Αρισταίου, του Αριστοτέλη και του Ιπποκράτη, αγνοούν ακόμη και σήμερα τις ιδιότητες του προϊόντος αυτού της Ελληνικής γης. Διότι άρρηκτα είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους οι Τρεις όροι.

ΜΕΛΙΣΣΑ – ΜΕΛΙ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Γνωρίζει ο Έλληνας μελισσοτρόφος- μελιτοπαραγωγός γιατί πρέπει να διαφυλάξει στο ακέραιο όλα τα φυσικά χημικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος που ο ίδιος δεν παράγει, αλλά απλώς παίρνει από την παραγωγό μέλισσα για να το διαθέσει στον καταναλωτή όσο το δυνατόν αμετάβλητο;

Γνωρίζει ο Έλληνας καταναλωτής γιατί πρέπει να προτιμάει το γυάλινο βάζο, που με όλη του την ειλικρίνεια φανερώνει την ταυτότητα του περιεχομένου του και όχι το μεταλλικό κουτί που πολλές φορές η ωραία του εξωτερική εμφάνιση κρύβει τα μειονεκτήματα και την ταυτότητα του περιεχομένου του;

Γνωρίζει ποιο είναι Ελληνικό μέλι πορτοκαλιάς, ερείκης, θυμαριού, ελάτης, πεύκου, καστανιάς, κουμαριάς, ανοιξιάτικης ανθοφορίας, ηλίανθου και ποιες είναι οι ιδιαίτερες ιδιότητές του;

Γνωρίζει γιατί το φυσικό ανεπεξέργαστο μέλι που θα καταναλώσει, πρέπει να κρυσταλλώνει;

Υπάρχουν φυσικά και τα μέλια που δεν κρυσταλλώνουν.

Γνωρίζει όμως ποια είναι αυτά;

Γνωρίζει ότι το ελληνικό θυμαρίσιο μέλι έχει πολύ υψηλό δείκτη Διαστάσης (βασικό ένζυμο υπεύθυνο για πολλές ευεργετικές ιδιότητες του μελιού); «Γενικό Χημείο του Κράτους Μέλι Θυμαρίσιο: Βαθμός Διαστάσης 55,7» έτος 2001.

Γνωρίζει ότι το πρώτο μέλι που αναγνωρίσθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέλι Π.Ο.Π. (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης), ήταν το μέλι Ελάτης Μαινάλου και ότι το μέλι αυτό πήρε το χρυσό βραβείο στο Παρίσι το 1996 (Sial d’or 1996) σε έκθεση τροφίμων;

Γνωρίζει ότι η μακροζωία η οποία επιτυγχάνεται και με τη χρήση του μελιού οφείλεται στις ιδιότητές του και ποιες είναι αυτές;

Γνωρίζει ότι το μέλι έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες;

Γνωρίζει τέλος ποιες είναι οι ιδιότητες των άλλων προϊόντων της κυψέλης; Του Βασιλικού Πολτού, της γύρης, της πρόπης κλπ.;

Ο Έλληνας όμως μελισσοκόμος γνωρίζει πολύ καλά, ότι αντιμετωπίζει πάρα πολλά προβλήματα και ποια είναι αυτά.

Πολλά από τα προβλήματα αυτά μπορούν να αντιμετωπισθούν με κανονισμούς που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως ο Κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου για τα προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) ή Προϊόντα Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (Π.Γ.Ε.), ο Κανονισμός (ΕΟΚ) 2082/92 για τις ιδιοτυπίες, ο Κανονισμός (ΕΕ) 1221/97 για τη βελτίωση των συνθηκών παραγωγής και εμπορίας του μελιού κλπ.

Πολλά επίσης προβλήματα μπορούν να αντιμετωπισθούν με την προσπάθεια που γίνεται στην Άρτα από την Ελληνική Εταιρεία Εθνοφαρμακολογίας.

Κοντόλαιμος Νικόλαος, Γεωπόνος, ειδικός μελισσοκομίας στο τμήμα μελισσοκομίας του Υπουργείου Γεωργίας


πηγή http://www।arcadians.gr

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

*. Αδεια ρυμούλκισης (μπαγκαζιέρα, τρέϊλερ κλπ).


Αρμόδια Υπηρεσία
Υπηρεσία Μεταφορών και Επικοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του τόπου κατοικίας του ενδιαφερομένου.

Προϋποθέσεις
1. Για καινούργια ή μεταχειρισμένα ελαφρά ρυμουλκούμενα προοριζόμενα για μεταφορά λέμβων, αποσκευών, που αφορούν μεμονωμένα οχήματα και εφόσον δεν υπάρχει έγκριση τύπου αυτών, ο έλεγχος της καταλληλότητας αυτών θα γίνεται από διπλωματούχο μηχανολόγο μηχανικό ή υπομηχανικό ο οποίος θα δηλώνει υπεύθυνα σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1599/86.
α. Τα τεχνικά στοιχεία του ρυμουλκού και του ρυμουλκούμενου σύμφωνα με τη 34075/3663/99
β. ότι έλεγξε αυτό και το βρήκε τεχνικά άρτιο και κατάλληλο και ότι πληροί τους όρους της ασφαλούς από πάσης απόψεως κυκλοφορίας, όπως καθορίζονται από τις σχετικές διατάξεις του ΚΟΚ.
γ. ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της Υ.Α. 16823/1978 (Β524)
2. Στην περίπτωση αλλαγής αυτοκινήτου, πρέπει να βεβαιώνεται η ικανότητα έλξης του αυτοκινήτου.
3. Στην περίπτωση άδειας ρυμούλκησης τρέιλερ ή μπαγκαζιέρας ιδιοκατασκευής, πρέπει να βεβαιώνεται η ικανότητα έλξης του αυτοκινήτου.
4. Στην περίπτωση άδειας ρυμούλκησης καινούργιων τροχόσπιτων πρέπει να βεβαιώνεται η ικανότητα έλξης του αυτοκινήτου (αν δεν προκύπτει από την έγκριση τύπου), αν είναι καινούργιο εγκριτική απόφαση τροχόσπιτου, αν είναι μεταχειρισμένο προέλευσης εξωτερικού, απαιτείται επικυρωμένο αντίγραφο ξένης άδειας κυκλοφορίας τροχόσπιτου ή έντυπος κατάλογος εργοστασίου κατασκευής ή μελέτη μηχανολόγου μηχανικού ή τεχνολόγου υπομηχανικού, υπεύθυνη δήλωση με αποτυπωμένους τους χαραγμένους αριθμούς πλαισίου του αυτοκινήτου και του τροχόσπιτου.
5. Στην περίπτωση άδειας ρυμούλκησης μεταχειρισμένων τροχόσπιτων: πρέπει να βεβαιώνεται η ικανότητα έλξης του αυτοκινήτου (αν δεν προκύπτει από την έγκριση τύπου), υπεύθυνη δήλωση με αποτυπωμένους τους χαραγμένους αριθμούς πλαισίου του αυτοκινήτου και του τροχόσπιτου.


Απαιτούμενα δικαιολογητικά
# Αίτηση - υπεύθυνη δήλωση (το παρόν έντυπο)
# Έντυπος κατάλογος εργοστασίου κατασκευής του αυτοκινήτου ή βεβαίωση αντιπροσωπείας όπου φαίνεται η ικανότητα έλξης του αυτοκινήτου
# Παράβολο 3 Ευρώ (Δεν απαιτείται για τα ελαφρά ρυμουλκούμενα)

Επιπλέον για:

I. Ελαφρά ρυμουλκούμενα (μπαγκαζιέρες ή μεταφοράς λέμβων, καινούργια - μεταχειρισμένα)
# Τιμολόγιο ή απόδειξη αγοράς του ρυμουλκουμένου οχήματος, ή υπεύθυνη δήλωση για ιδιοκατασκευή
# Εγκριτική απόφαση ή υπεύθυνη δήλωση μηχανολόγου μηχανικού ή υπομηχανικού σύμφωνα με την 34075/3663/99
# Παλαιό σημείωμα έλξης για μεταχειρισμένο ρυμουλκούμενο
# Ιδιωτικό συμφωνητικό θεωρημένο από Δ.Ο.Υ. ή υπεύθυνη δήλωση περί μεταβίβασης ή παραχώρησης της χρήσης του ρυμουλκούμενου, για μεταχειρισμένο ρυμουλκούμενο
# Αδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου

II. Αλλαγή ρυμουλκού (επιβατηγά)
# Αδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου
# Παλαιό σημείωμα έλξης

III. Ιδιοκατασκευές (μπαγκαζιέρες ή μεταφοράς λέμβων)
# Τιμολόγια και αποδείξεις αγοράς υλικών
# Υπεύθυνη δήλωση μηχανολόγου μηχανικού ή υπομηχανικού σύμφωνα με την 34075/3663/99

IV. Τροχόσπιτα καινούργια
# Τίτλος κυριότητας (πιστοποιητικό τελωνείου ή τιμολόγιο αγοράς ή ιδιωτικό συμφωνητικό θεωρημένο από Δ.Ο.Υ.)
# Εγκριτική απόφαση

V. Τροχόσπιτα μεταχειρισμένα
# Ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης θεωρημένο από αρμόδια Δ.Ο.Υ.
# Σημείωμα έλξης του παλαιού ιδιοκτήτη

Η Υπηρεσία αυτή διεκπεραιώνεται από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

*. Ο Αριστοτέλης και οι... μέλισσες.-

Τα περισσότερα από όσα γνωρίζουμε σήμερα για τις μέλισσες προέρχονται από τον πανεπιστήμονα Αριστοτέλη. Τον κορυφαίο αυτό φιλόσοφο που όμοιό του δεν ξανά γνώρισε η ανθρωπότητα.

Ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που μελέτησε εις βάθος τις μέλισσες και έγραψε για αυτές στο 5ο βιβλίο του έργου του «Περί τα ζώα ιστορίαι». Μέσα σε αυτό το βιβλίο αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις βιολογικές μορφές τις μέλισσας. Η βασίλισσα, που είναι το μόνο γόνιμο θηλυκό και μητέρα όλων των υπόλοιπων μελισσών. Οι κηφήνες, που είναι τα αρσενικά μελίσσια και μαζί με τη βασίλισσα ευθύνονται για τη διαιώνιση του είδους.

Οι κηφήνες προέρχονται από τα μη γονιμοποιημένα αβγά της μέλισσας. Αντίθετα από τα γονιμοποιημένα αυγά προέρχονται όλα τα υπόλοιπα στείρα θηλυκά, που ονομάζονται εργάτριες. Οι εργάτριες είναι υπεύθυνες για όσα εξασφαλίσουν την επιβίωση του μελισσιού. Δηλαδή συλλέγουν και αποθηκεύουν το νέκταρ, τη γύρη και το νερό και δημιουργούν το μέλι. Επιπλέον κατασκευάζουν τις κηρύθρες, ανατρέφουν τους γόνους και είναι υπεύθυνες για φρούρηση της κυψέλης. Είναι έτοιμες να αποκρούσουν οποιονδήποτε εχθρό δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους για αυτό. Κάθε μέλισσα που επιτίθεται και κάνει χρήση του κεντριού της, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, πεθαίνει (σε αντίθεση με τις σφήκες). Με αυτήν την αυτοθυσία αποκρούει τον εχθρό, προστατεύοντας έτσι ολόκληρη την κυψέλη.

Ο Αριστοτέλης κατέληξε σε όλα τα προηγούμενα συμπεράσματα, από τις παρατηρήσεις που έκανε σε κυψέλες με κηρύθρες. Αφορμή για αυτήν του την μελέτη υπήρξε η απλή παρατήρηση μιας κίτρινης σκόνης, σε μορφή σβόλων, στα πόδια της μέλισσας. Αυτούς τους σβόλους τους ονόμασε κήρινθους, δηλαδή κηρός των ανθών. Αυτή η ονομασία χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα από παλαιούς μελισσοκόμους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος.

Από τα συγγράμματα του Αριστοτέλη συμπεραίνουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν δεξιοτέχνες στη μελισσοκομία. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις ότι ακόμα και η ιδέα της κινητής κηρύθρας προέρχεται από τόσο παλιά. Σήμερα αυτή η ιδέα (και πιο συγκεκριμένα η κυψέλη με τα κινητά πλαίσια) χρησιμοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πηγή Www.piperidis.co.nr

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

*. Λυχουδιές με μέλι.-



Μελωμένος ανθότυρος με φιστίκια Αίγινας
ΥΛΙΚΑ (για 2 άτομα):
• 300 γρ. ανθότυρο Κρήτης
• 100 γρ. μέλι από άνθη
• 100 ml. ρακί
• 50 γρ. φιστίκια Αίγινας καθαρισμένα
• 1 κουτ. σούπας κανέλα σκόνη
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
1. Ανακατεύουμε τον ανθότυρο με τη μισή ποσότητα κανέλας, τα 2/3 του μελιού και το 1/3 του ρακί.
2. Ψιλοκόβουμε τα φιστίκια Αίγινας και τα προσθέτουμε στο μείγμα.
3. Ανακατεύουμε το μείγμα καλά.
4. Στο μεταξύ, φτιάχνουμε ρακόμελο, ζεσταίνοντας σε ένα μπρίκι τις υπόλοιπες ποσότητες ρακί και μελιού.
5. Για να σερβίρουμε, τοποθετούμε στο πιάτο το μείγμα ανθότυρου, πασπαλίζουμε με φιστίκια Αίγινας και περιχύνουμε με το ζεστό ρακόμελο.
Της Κατερίνας Νικολακούλη


Μους σοκολάτας με μέλι

Υλικά

• 300 γρ. κουβερτούρα
• 100 γρ. μέλι
• 4 ζελατίνες
• 150 γρ. γάλα
• 100 γρ. ζάχαρη
• 500 γρ. σαντιγί

Εκτέλεση

• Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπαιν μαρί και προσθέτουμε το γάλα (το οποίο το έχουμε ζεστάνει με τη ζάχαρη και έχουμε ρίξει και την ζελατίνα την οποία έχουμε μουλιάσει σε νερό). Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε το μέλι.
• Αφήνουμε λίγο να κρυώσει το μείγμα και ανακατεύουμε με την
σαντιγί.
• Βάζουμε το μείγμα σε φορμάκι και αφήνουμε να κρυώσει στο ψυγείο για 24 ώρες.


Παραδοσιακό Σκαλτσούνι Θάσου


Χιονισμένα γλυκίσματα με άχνη ζάχαρη και γέμιση με φρούτα και μέλι

Υλικά

• 700 γρ. αλεύρι μαλακό (τύπου 70%)
• 260 γρ. ηλιέλαιο
• 60 γρ. χυμό πορτοκάλι
• 60 γρ. νερό
• 60 γρ. άχνη ζάχαρη
• 10 γρ. baking powder
• Ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• 5 γρ. κανέλα σκόνη

Για τη γέμιση

• 100 γρ. καρύδια τριμμένα
• 50 γρ. φρούτα καραμελιζέ
• 100 γρ. μέλι

Εκτέλεση

• Σε μια λεκάνη τοποθετούμε όλα τα υλικά μαζί, εκτός το αλεύρι. Τα ανακατεύουμε καλά και ρίχνουμε και το αλεύρι στην λεκάνη και ζυμώνουμε καλά.
• Μόλις η ζύμη είναι έτοιμη, πλάθουμε στο χέρι και δίνουμε σχήμα στρόγγυλο. Τα πατάμε στον πάγκο να ανοίξουν, βάζουμε την γέμιση με ένα κουταλάκι στο κέντρο και κλείνουμε όπως τα μπουρεκάκια.
• Τα τοποθετούμε ανάποδα σε ταψί με λαδόκολλα. Ψήνουμε στους 180ο C μέχρι να ροδίσουν καλά.
• Αφού ξεφουρνίσουμε, τα αφήνουμε να κρυώσουν και γαρνίρουμε με άχνη και λίγη κανέλλα. Τα σκαλτσούνια μας είναι έτοιμα για σερβίρισμα

Πηγή http://www.nline.gr